Libro X [Sui calunniatori (E. IX.36-38)]
126a. D. 3.6.2 = 126b. D. 50.17.115pr. (Lenel 195a)
Certamente anche se qualcuno sia stato liberato da un’obbligazione, si può considerare che abbia ricevuto: e lo stesso se sia stato dato del denaro gratuitamente affinché se ne servisse, oppure se una cosa sia stata concessa in locazione o venduta per un corrispettivo più basso.
Né importa che abbia ricevuto il denaro egli stesso o abbia ordinato che fosse dato a un altro oppure abbia ratificato quanto ricevuto a suo nome.127. D. 50.17.115.1 (Lenel 195b)
Non si può considerare che abbia ricevuto chi, dopo essersi fatto promettere attraverso una stipulazione, può essere respinto con un’eccezione.
128. D. 3.6.7pr.-1 (Lenel 196)
Se qualcuno abbia ricevuto da un altro del denaro per non muovermi un’accusa, se certaÂmente è stato dato su mio mandato, o dal mio procuratore di tutti i beni, o da chi voleva geÂstire un mio affare ed io abbia ratificato, si considera che l’abbia dato io. Se poi lo abbia dato un altro non su mio mandato, magari per misericordia, affinché l’accusa non venisse mossa e io non abbia ratificato, allora anche quello potrà ripetere e io agire nel quadruplo. (1) Se sia stato ricevuto per muovere un’accusa nei confronti di un figlio in potestà, l’azione dovrà essere concessa anche al padre. Ugualmente, se un figlio in potestà abbia ricevuto il denaro per muovere un’accusa o non muoverla, sarà data l’azione nei confronti dello stesso ; anche se un altro, non su mio mandato, gli abbia dato affinché non muovesse un’accusa, allora anche quello potrà ripetere e io potrò agire nel quadruplo.
129. D. 3.6.7.2 (Lenel 196)
Avendo un pubblicano trattenuto degli schiavi ed essendogli stato dato del denaro che non era dovuto, anch’egli sarà tenuto sulla base di questa parte dell’editto attraverso un’azione modellata sul fatto.
130. D. 37.15.8 (Lenel 197)
L’erede del liberto conserva integri nei confronti del patrono del defunto tutti i diritti di un uomo estraneo.
Liber XI
[De in integrum restitutionibus (E. X)] [Quod metus causa gestum erit (E. 39)]
131. D. 4.2.4 (Lenel 198)
Ego puto etiam servitutis timorem similiumque admittendum.
132. D. 4.2.8 (Lenel 199)
Isti quidem et in legem luliam incidunt, quod pro conperto stupro acceperunt. praetor tamen etiam ut restituant intervenire debet: nam et gestum est malo more, et praetor non respicit, an adulter sit qui dedit, sed hoc solum, quod hic accepit metu mortis illato. (1) Si is accipiat pecuniam, qui instrumenta status mei interversurus est nisi dem, non dubitatur quin maximo metu compellat, utique si iam in servitutem petor et illis instrumentis perditis liber pronuntiari non possum. (2) Quod si dederit ne stuÂprum patiatur vir seu mulier, hoc edictum locum habet, cum viris bonis iste metus maior quam mortis esse debet. (3) Haec, quae diximus ad edictum pertinere, nihil interest in se quis veritus sit an in liberis suis, cum pro affectu parentes magis in liberis terreantur.
coHnHperto F3 - accepit] accipit F1L1 - si i�a's F - nisi �i'dem F - patha^tur F3 - vir sed mulier F1: vir seu mulier glossa (Lenel): < > Krtiger - hoc] �sed' hoc F - ista F1
133. D. 4.2.15 (Lenel 200)
Aut in id dabitur adversus ceteros actio, quod minus ab illo exactum sit.
aut] quod aut FaePa: aquos ut L: lust. (Lenel)
134. D. 4.2.21 (Lenel 201)
Si mulier contra patronum suum ingrata facta sciens se ingratam, cum de suo statu periclitabatur, aliquid patrono dederit vel promiserit, ne in servitutem redigatur: cessat edictum, quia hunc sibi metum ipsa infert. (1) Quod metus causa gestum erit, nullo tempore praetor ratum habebit. (2) Qui possesÂsionem non sui fundi tradidit, non quanti fundus, sed quanti possessio est, eius quadruplum vel simÂplum cum fructibus consequetur: aestimatur enim quod restitui oportet, id est quod abest: abest autem nuda possessio cum suis fructibus. Quod et Pomponius. (3) Si dos metu promissa sit, non puto nasci obligationem, quia est verissimum nec talem promissionem dotis ullam esse. (4) Si metu coactus sim
More on the topic Libro X [Sui calunniatori (E. IX.36-38)]:
- Libro X [Sui calunniatori (E. IX.36-38)]
- Libro IX [Sui cognitori, sui procuratori e sui difensori (E. VIII.2)]
- Libro VIII [Sui cognitori, sui procuratori e sui difensori (E. VIII.1)]
- Libro IX [Sui cognitori, sui procuratori e sui difensori (E. VIII.1)] [Sui procuratori e sui difensori]
- Libro VIII [Sui cognitori, sui procuratori e sui difensori (E. VIII.1)] [Sui cognitori]
- Libro VI [Sui vadimoni (E. VII.17-24), 1]
- Libro VI [Sui vadimoni (E. VII. 17-24), 1]
- Libro VII [Sui vadimoni (E. VII.17-24), 2]
- Libro VII [Sui vadimoni (E. VII.17-24), 2]
- Libro XII Nel dodicesimo libro la trattazione del giurista si sofferma sugli editti quod eo auctore qui tutor non fuerit (gestum [?]) esse dicatur (E. 43), ex quibus causis maiores viginti quinque annis in integrum restituuntur (E. 44), de lite restituenda (E. 45), de alienatione iudicii mutandi causafacta (E. 46), de restitutione heredum (E. 47 [?])[480].
- Libro V [Sulla proposizione della domanda giudiziale (E. VI.14-16)]
- Libro XI [Sulle reintegrazioni (E. X)]